ChoiceCuts maakt gebruik van cookies, zo kunnen wij je beter van dienst zijn. Sluiten

ChoiceCuts
Sluiten

Beste game ooit verslagen door lelijke Dark Souls met guns

01
05 2020
05:00 - door Peter Pool

Dat wat zo mooi had moeten zijn werd een desillusie. Nou ja, dat is wat overdreven maar id Software's Doom Eternal heeft niet weten te doen waarvan ik hoopte dat het zou doen.

Daarmee wil ik niet zeggen dat Doom Eternal geen goede game is. Er zijn verschillende momenten geweest dat ik de game met een grijns van oor tot oor heb zitten spelen. Er waren echter ook zoveel andere momenten dat ik heb zitten denken om de game weg te leggen. Doom Eternal heeft in mijn ogen een tweetal problemen. De eerste is het vele platformen dat de game je laat doen. Dit is helemaal niet slecht uitgewerkt. het heeft flink leentje buur gepleegd bij de diverse Mario games en ik snap waarom men dit heeft toegevoegd. Wanneer ik echter meer dood ga bij het spelen van deze porties van de game ten opzichte van de vele bloederige gevechten waar de game groot mee is geworden dan gaat er iets mis. Ik speel geen Mario games. Ik vind ze niet leuk en ben er niet goed in. Doom Eternal dwingt mij om deze games toch te spelen wil ik het einde van de game halen. Voor een verzamelaar als ik zaten sommige items verstopt op soms erg lastig bereikbare plekken. Dat is de uitdaging maar wanneer je leven na leven verliest wordt uitdaging al snel irritatie en frustratie. 


De tweede game-breaker is de Merauder. Een nieuwe vijand. Deze demonen versie van de Doom Slayer oogt cool maar dwingt de speler plotseling om Doom Eternal te spelen alsof het Doom 3 is. Doom 2016 en Doom Eternal promoten agressie gameplay. De ‘push forward combat. De Marauder is zelfs onverwoestbaar met de BFG en wat ga je dan doen? Achteruit lopen. Dat wat je deed in Doom 3. Niet perse de beste game uit de serie. De Merauder speelt meer als een Bloodborne baas. Je moet je counters goed plannen. Dat klinkt nog best aardig maar wanneer je in een level zit met nog 25 andere monsters die op je afstormen begint ook hier een mate van irritatie te ontstaan. Bij Bloodborne voelde ik een gevoel van overwinning wanneer ik een baas of mini baas versloeg. In het geval van de Merauder was het meer een vorm van opluchting. Niet omdat ik hem had verslagen maar omdat het de gameplay negatief beïnvloedt en ik de game graag zonder deze stoorzender wilde spelen. 

Hoe mooi en overweldigende Doom Eternal ook is om te spelen. Het had minder de impact die Doom 2016 had. Ik minste plezier. Het koste moeite om het einde te halen. Niet omdat het moeilijk was maar omdat deze aspecten een te grote schaduw over de game gooiden voor mij. 


Dan die andere game. Remnant From the Ashes. Een lelijke game. Het oogt als een Xbox 360 spel. De bazen in de game zijn eigenlijk allemaal gemaakt met het idee om het de speler moeilijk te maken door zoveel mogelijk kleine monsters op hem af te sturen terwijl de grotere baas ook nog verwoestende aanvallen uitvoert. Normaal zou ik dit zo vervelend vinden dat ik de game aan de kant zou gooien. Ik heb mij echter kostelijk vermaakt met een game die in vrijwel alles inferieur is aan Doom Eternal behalve in zijn algehele speelplezier. De mix van Dark Souls, Destiny en Gears bracht enkele frustraties maar veel vaker speelplezier. Het streven verder te komen en je kledij en wapens te upgraden houden je aan de game gekluisterd. De procedurally generated content levels zijn aan de ene kant een verademing maar vormen ook een belemmering. Zo zul je niet snel een zelfde baas bevechten wanneer je het level nogmaals speelt. Zeker de eerste paar keer. Probleem voor mij was dat ik een specifieke baas na 7 keer nog steeds niet gezien heb. Het had toch fijn geweest wanneer de game dit op een gegeven moment zou hebben geregistreerd en juist deze baas naar voren had geschoven maar helaas. 


Doom Eternal is gewoon in alles beter maar Remnant From the Ashes wist mij persoonlijk gewoon meer te boeien. Het random samen spelen met anderen werkte prima en de besturing en gameplay had men goed uitgewerkt. Hoe goed Doom Eternal ook is, ergens denk ik dat ik de 2016 versie beter vond. Die was meer gefocust en had minder tierelantijnen. Het was no-nonsense en dat werkte beter dan de complete kermis die je nu krijgt voorgeschoteld. Doom Eternal is dus goed maar Remnant is gewoonweg leuker.

 

Sluiten
Beste game ooit verslagen door lelijke Dark Souls met gunsDualsense 002