ChoiceCuts maakt gebruik van cookies, zo kunnen wij je beter van dienst zijn. Sluiten

ChoiceCuts
Sluiten

Het dubbele gevoel van Borderlands 3

25
09 2019
07:00 - door Peter Pool

Meer van hetzelfde of een belangrijke stap voorwaarts?

Het zal je maar gebeuren. Heb je jaren aan een nieuwe game gewerkt maar werpt het infantiele wangedrag van je baas een grote, zwarte schaduw over je werk. Dat gebeurde de makers van Borderlands 3 meerdere malen de laatste maanden. Niet alleen werd de game gepresenteerd tijdens een slechte goochelshow van van Gearbox CEO Randy Pitchford. Helaas bleef het daar niet bij. Pitchford riep na de gameplay reveal dat er geen microtransacties en lootboxes in de game zouden zitten. Toen website Gameinformer hem hierin corrigeerde begon de CEO een heuse Twitter tirade terwijl Gameinformer het weldegelijk bij het rechte eind had. Toen Pitchford daarna nog een ‘grappige’ video plaatste van een kitten die werd gegrepen door de klauw van een krab was gelukkig de maat vol. De mislukte goochelaar en zanger verdween richting achtergrond en toen kon men het weer rustig hebben over de game.  Dit nog even los van de overtrokken reactie van uitgever Take Two op een Youtuber die gelekte informatie over de game deelde met zijn volgers en het rare review beleid van de uitgever. 

Het spelen van Borderlands 3 is zowel een feest als een bijzonder irriterende ervaring.Hoewel veel mensen zeggen dat de game hetzelfde oogt als zijn voorgangers klopt dat maar ten dele. Ja het stijltje is intact maar alles is met veel meer detail uitgewerkt. Zet Borderlands 2 nog maar eens op en je snapt wat ik bedoel. Belangrijker is dat de game veel beter speelt. dan deel 2 en de PreSequel. Alle bewegingen en het schieten doen heel hedendaags aan en komen in de buurt van kampioenen als Destiny en Titanfall. Hierin heeft de ontwikkelaar belangrijke stappen gemaakt. Borderlands 2, hoe leuk de game ook was, speelde vrij stroef. Nu is alles vloeiend. 

Maar zoals gezegd met alle stappen voorwaarts zijn en stappen terug. De bazen bijvoorbeeld zijn vaak strontvervelende bulletsponges en om het moeilijk te maken kunnen ze hele levels in bullet hells veranderen. Het zal wel leuk zijn, ik vind het vooral storend. Speel je met anderen dan worden dit soort bazen direct een stuk beter. Ik ben voor moeilijke bazen maar niet op deze manier. Het is niet eens moeilijk. Het is gewoon vervelend. Het motiveert je niet echt verder te spelen. Dit is gesproken vanuit het oogpunt van een solo speler. Dat is overigens mijn volgende kritiekpunt, het is meer van hetzelfde. Tegen het eind van de game heb je zoiets; daar gaan we weer. Je hebt het allemaal al tig keer gedaan in de game. Nu geldt dit voor veel games maar Borderlands 3 doet weinig moeite om echt iets anders te doen.

Daar staat tegenover dat de game boordevol content zit. Hier kan een Destiny nog een puntje aan zuigen. Waar de gemiddelde Destiny campagne binnen een paar uur uit te spelen is ben je met Borderlands wel een paar weken zoet. Zeker als je ook nog de berg side quests doet die vaak niet onderdoen qua lengte voor de main campaign. Er is veel gezegd over de humor van de game. Die is natuurlijk zeer subjectief. Het is nog steeds allemaal zeer plat, alle personages lijken te schreeuwen en volstrekt idioot maar zet dit wederom tegenover het zichzelf zo serieus nemende Destiny, The Division en Warframe en het is een zucht van verlichting. Ja het is flauw en fout maar een gevecht tegen een mini baas genaamd ‘The Coffee Commander’ blijft grappig. Gelukkig hebben de eeuwig gekwetsten de game ook ontdekt en wordt er alweer gehuild over de dwergen die je in de game overhoop schiet. Het zal mij verder een biet zijn. 


Hetzelfde geldt voor de ‘loot’. De vaak volstrekt over the top wapens in Borderlands zijn een stuk bruikbaarder dan die van Destiny die altijd maar dienst doen als placeholder voor exotics en specifieke legendaries. Hier staat tegenover dat Borderlands geen Gjallerhorn moment kent. Je krijgt zoveel wapens dat je niet staat te juichen voor juist dit ene wapemtuig. Eerlijk is eerlijk, Destiny heeft dit ook al jaren niet meer. De endgame bestaat uit dezelfde vijanden als voorheen alleen op je huidige level dus moeilijker en een horde modus. Het heeft iets gemakkelijks. Alsof men bij Gearbox zei: het is wel goed zo. Datzelfde geldt voor het technische aspect van de game. Net als Control heeft de game moeite wanneer de game net geladen is. Je kunt bijvoorbeeld dan even niet naar je inventory om maar iets te noemen, om over de framedrops nog maar te zwijgen. Je zou denken dat het aan de Unreal Engine ligt maar laat nu net deze maand ook Gears 5 zijn uitgekomen. Een game die liep als een zonnetje. Een game met veel meer detail dan het Borderlands stijltje. Het geeft je te denken dat ook hier de ontwikkelaar heeft gedacht: het is wel goed zo. 


En dus blijf je zitten met het dubbele gevoel. De game is zeker niet slecht, verre van. Ik heb mij er prima mee vermaakt en de vele content in vergelijking tot titels als The Division en Destiny is een verademing. Ik merk alleen dat nu ik de endgame behaald heb ik weinig motivatie heb om verder te spelen. Nu denk ik bij mijzelf: het is wel goed zo. En dat zegt genoeg.


Sluiten
Het dubbele gevoel van Borderlands 3Diablo IV