ChoiceCuts maakt gebruik van cookies, zo kunnen wij je beter van dienst zijn. Sluiten

ChoiceCuts
Sluiten

Mario Party: Island Tour - De ChoiceCuts review

15
01 2014
07:00 - door

In 1999 zag je ze geregeld: mensen met een schrale wond midden op hun handpalm. Deze rode, perfect ronde blaar had zeker een dag of vier, vijf nodig om te genezen. De boosdoener was het onschuldig ogende spelletje Mario Party, die dat jaar in Europa uitgekomen was voor de Nintendo 64. Bij sommige minigames in dat spel moest je namelijk zo snel mogelijk draaien met de control stick en je duim bleek dan inefficiënt.

De oplossing was om de hele hand over de controller te draperen en de stick precies in je handpalm te nestelen. Een opgefokte Mr. Miyagi “wax on, wax off” routine volgde en de speler bleef gewond, maar triomfantelijk achter. Gelukkig is van dit gevaar geen sprake bij het nieuwste deel, Island Tour. Hoewel…, eigenlijk is dat best jammer.

Als het niet kapot is...
De kwaliteit van de serie (Island Tour is alweer het twaalfde deel) is niet bepaald constant te noemen. De spellen worden iets te mal en een overwinning lijkt steeds meer gebaseerd op dom geluk. De heldere opzet van het origineel – vier spelers die het eind van het speelbord moeten bereiken en gaandeweg simpele, maar vaak hilarische minigames spelen – lijkt steeds meer te verwateren. De elementen van Island Tour die het beste werken, zijn degene die we kennen uit het origineel en zodra er aan de formule wordt gesleuteld, gaat het mis.

Island Tour biedt twee opties: speel het spel alleen, of samen met een paar vrienden via Download Play. Er is geen online multiplayer, wat misschien raar klinkt, maar eigenlijk logisch is. De serie draait om hysterisch tegen elkaar gillen terwijl je debiele minigames speelt en daarvoor moet je bij elkaar in dezelfde ruimte zitten. Online spelen zou niet echt anders aanvoelen dan spelen tegen drie computergestuurde personages.

In je eentje
Als single player tegen drie computergestuurde ‘vrienden’ zit je vooral te wachten tot zij hun beurt hebben gehad. Elke moet gooien met de dobbelsteen, lopen en dan afhankelijk van waar hij uitkomt eventueel een voorwerp in ontvangst nemen. Pas als iedereen is geweest, is het weer tijd voor een minigame en deze zijn snel voorbij. Daarnaast is het zeer frustrerend dat geluk wederom zo’n grote rol speelt en dat de uitslag vaak volledig willekeurig is. Ook als je alle minigames wint en de meeste items verzamelt, ben je niet van een overwinning verzekerd.

Je kunt er ook voor kiezen om het bord volledig achterwege te laten en gewoon alleen minigames te spelen. Op zich is dit een stuk leuker, maar het probleem is dat dit dan weer redelijk doelloos aanvoelt. Veel van de spelletjes zijn vermakelijk, maar heel kort. Dit betekent dus dat je alsnog een groot gedeelte van je tijd bezig bent met door menuschermen heen te klikken. Wat dat betreft hebben WarioWare-games een betere formule. Zij bestoken de speler met een meedogenloze aaneenschakeling minigames, waardoor je nooit de kans krijgt om je te vervelen.

De modus Bowser’s Tower is dan wel aardig, daarin moet je de top van de toren bereiken door op elke verdieping minigames te spelen en om de paar verdiepingen een ‘boss battle’ te overleven. Vooral die eindbaasgevechten (iets uitgebreidere minigames) zijn leuk en maken het de moeite waard. Daarnaast kent het spel ook nog een Time Attack-modus waarin je herhaaldelijk dezelfde minigames moet spelen om nieuwe records te vestigen. Dankzij Streetpass is het ook mogelijk om minigames te spelen tegen anderen die met Island Tour op zak door het leven gaan. Het spelen van de verschillende modi levert de speler punten op, die te gebruiken zijn om trofeeën aan te schaffen. Dit zijn vooral geluidsfragmenten en verbleken dus in vergelijking met bijvoorbeeld de trofeeën in de Smash Bros.-serie, maar het verzamelelement is wel een goede toevoeging.

Met z’n vieren
Voor de single player is het spel niet volledig succesvol, maar het is een feestspel, dus vanzelfsprekend draait het om de multiplayer. Zodra iedereen er klaar voor zit, kies je een speelbord en kun je beginnen. Let echter wel goed op, want inhoudelijk verschillen de borden veel van elkaar. Zo is Rocket Road heel fraai (geïnspireerd door de Galaxy-spellen), maar dodelijk saai omdat er nauwelijks minigames op te spelen zijn. Gelukkig zijn er ook een paar ‘ouderwetse’ borden, maar helaas lijken er veel teveel in opzet op Rocket Road en deze zijn simpelweg niet leuk.

De meeste minigames, het kloppende hart van de serie, zijn wel heel erg geslaagd. Het spel kent er een stuk of tachtig en ze zijn allemaal uiterst simpel te begrijpen, maar vaak is er wel aardig wat vingervlugheid nodig om ze succesvol te volbrengen. Meestal speel je ze met de circle pad en een knop of twee, maar soms moet je de 3DS kantelen of de stylus gebruiken. Het is wel jammer dat er geen asymmetrische spelletjes tussen zitten waarin je in teams van twee speelt of met z’n drieën tegen één. Misschien was die laatste soort opvoedkundig niet verantwoord, maar dat maakte het juist zo leuk.

Conclusie
Qua presentatie is er weinig op het spel aan te merken. Visueel is het nagenoeg identiek aan Mario Tennis: Open, dat wil zeggen: kleurrijk, charmant en overzichtelijk. Prima dus, maar niet indrukwekkend. Het 3D-effect is fraai, maar voegt weinig toe. Wat wel prettig is, is dat bij minigames, waarbij je de gyroscoop moet gebruiken, het 3D-effect automatisch afneemt of zelfs verdwijnt. En wat de audio betreft, klinkt het als een Mario Party-spel: zeer gevarieerd, maar altijd even vrolijk en vol opgewekte kreetjes. Heel passend, want bij Nintendo is het tenslotte altijd feest, maar bij deze serie leiden de vele toegevoegde toeters en bellen steeds meer af van wat het oorspronkelijk zo leuk maakte. Het is tijd om de feestcommissie eens streng toe te spreken.
 

Kopen?

NEE
+

Minigames zijn leuk en gevarieerd
Voldoende opties voor de single player
Bij vlagen hilarische multiplayer

-

Veel speelborden stellen teleur
Geen asymmetrische minigames
Overwinningen voelen willekeurig
Teveel saaie momenten

2.0

Gespeeld op: 3DS

Platform:3DS, 2DS

Ontwikkelaar:ND Cube

Uitgever: Nintendo

Sluiten
Mario Party: Island Tour - De ChoiceCuts reviewElden Ring