ChoiceCuts maakt gebruik van cookies, zo kunnen wij je beter van dienst zijn. Sluiten

ChoiceCuts
Sluiten

Wolfenstein Youngblood is niet zo erg als het lijkt

12
08 2019
08:00 - door Peter Pool

De meningen zijn verdeeld over de nieuwe Wolfenstein game. Sommige zien de mogelijkheden van dit experiment terwijl anderen het zien als capitulatie richting het live service game type. De waarheid ligt in het midden.

Grappig is dat veel mensen die commentaar hebben op Youngblood, Far Cry New Dawn konden waarderen. Dit terwijl de games min of meer hetzelfde experiment ondergaan. Vijanden hebben in deze games plotseling een health bar en kunnen in de meeste gevallen niet met een simpel headshot worden gevloerd. Daarnaast zul je missies vaker moeten spelen om genoeg XP te verdienen om alle upgrades te krijgen. Voor spelers van Destiny, The Division en Anthem weinig nieuws onder de zon maar een flinke afwijking van de veel meer single player gerichte voorgangers in de Wolfenstein reeks. 

Het is dus ook niet echt een game waarbij je kunt zeggen dat het goed of slecht is maar meer of het jouw smaak is. Zelf vond ik het allemaal prima speelbaar en heb ik er zelfs meer plezier mee gehad met de dan met Far Cry New Dawn. Maar nogmaals dat is persoonlijk. Ik vind de wereld van Wolfenstein leuker. Men speelt met het ‘what if’ universum door alles wat wij kennen te verDuitsen. Dat is geen woord maar je snapt wat ik bedoel (hoop ik). 

De gunplay is zeer solide, beter dan zijn voorgangers. De zusjes kunnen irritant zijn maar zijn toch vooral een soort vrouwelijke Beavis & Butthead die minstens zo gewelddadig te werk gaan als hun oude vader. Ik heb veel mensen zien mopperen op de dames. Ik vond het allemaal wel meevallen. Ze zijn niet bijzonder grappig maar ook niet heel storend. Speel je solo dan ben je afhankelijk van de kunstmatige intelligentie om je een handje te helpen. Die doet meestal zijn werk maar gaat volledig de mist in bij bazen in de game. Dit kan frustrerend werken. Helaas is dit niet heel anders dan in andere games. Zit je vast op een moeilijk stuk dan kun je via matchmaking altijd de hulp inroepen van een andere speler. Dit werkt aardig. 


Het verhaal is dun maar voldoende om de kar te trekken. De zusjes vertrekken in de jaren tachtig naar Parijs op zoek naar hun vader. Zo simpel is het eigenlijk. De semi open levens doen denken aan de laatste Tomb Raider games en natuurlijk Dishonored. Ze zijn dus niet volledig open world zoals GTA of Red Dead maar zijn per level open voor de speler. Er is een HUB waar je jouw missies krijgt die wederom leuk is vormgegeven. Alleen zijn de quest givers een stuk minder boeiend dan in de vorige delen. En dat is een beetje hoe de hele game voelt. Het is prima, alleen was Wolfenstein 2: The New Colossus gewoon een veel betere game. Toch kan ik het meer open karakter van de levels waarderen en is de mogelijkheid de game samen met andere gamers te spelen voor veel mensen een plus. 


De mensen die de game afdoen als een verschrikkelijk experiment overdrijven. Er is genoeg om lekker doorheen te spelen. Ik zou hem de komende maanden lekker laten liggen, dan zijn er games als Borderlands 3 en Doom Eternal die voorrang verdienen. Maar zit je rond januari even zonder game dan is deze Wolfenstein vast voor een zacht prijsje te vinden.

 

 

 

Sluiten
Wolfenstein Youngblood is niet zo erg als het lijktDiablo IV